Ένα παράπονο.

Ήταν καλοκαίρι και φορούσα κάτι όμορφα χρώματα.
Χρώματα κυανά, κόκκινα, γαλάζια , θαλασσί.
Χρώματα μέσα σε σχήματα και σχήματα μέσα σε μοτίβα.
Όμως μου τα πήραν αυτά τα χρώματα.
Μου πήρα κάθε πινελιά που θύμιζε αρμονία και με καταδίκασαν να ζω στο χειμώνα.

Κατέσκισαν τα ρούχα μου και ξεθώριασε η παλέτα μου.
Με άφησαν γυμνή.
Είμαι γυμνή- ακούς;

Και σαν να μην έφτανε αυτό μου έδωσαν άλλα ρούχα.
Κάτι μαύρα κουρέλια, βρώμικα που κρύβουν καλά τις όμορφες σκιές στο σώμα μου και τις φλέβες στο άσπρο μου δέρμα. Γεννήθηκα με τ' άστρα και πέθανα στο σκότος.

Με άφησαν γυμνή.
Είμαι γυμνή- ακούς;

Κρυώνω, φέρε μου σε παρακαλώ μία ζακέτα και έπειτα θα παλέψουμε μαζί.